25.11.08

Φτάνει

Μιλάς, μιλάς.
Κροταλίζεις τις απαιτήσεις σου.
Πλαταγίζεις το μίσος σου.
Μιλάς, μιλάς, μιλάς.
Η εικόνα σου εκτιμήθηκε... ψεύτικη...
Την πουλούσες ολούθε για αυθεντική.
Μιλάς, μιλάς...

Δε σ’ ακούω πια.
Παίρνεις το θλιμμένο μου βλέμμα και το κομματιάζεις.
Το μασάς.
Και το φτύνεις πάνω μου με το σάλιο σου καθώς μιλάς.
Και συνεχίζεις…
Ο οχετός των λέξεών σου δεν έχει τελειωμό.
Αντλία απ’ τον πυθμένα του εγώ σου.
Έλεος!
Φτάνει πια!

Σ’ αγαπούσα.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ποιος/ποια σε πλήγωσε καρδιά μου;
σε αγαπάω μικρή μου
μαργαρίτα

Ανώνυμος είπε...

Ο Σπήλιος πέταξε στους ουρανούς...
μαργαρίτα

JENY... αστεροτρόπιο είπε...

Μαργαρίτα όλα αλλάζουν...

ειρηνη είπε...

Τζένη, πόσους τέτοιους ανθρώπους βλέπω καθημερινα..

μ' άρεσε πολύ